Kiedy gram z dorosłymi w moją planszową grę edukacyjną, CASHFLOW, wkładają oni w tę grę wiele wysiłku umysłowego. Dlaczego? Ponieważ wprowadza się ich w alfabet finansowy, co ułatwia zrozumienie liczb i słownictwa związanego z pieniędzmi. Gra trwa kilka godzin nie dlatego, że sama gra jest długa, ale dlatego, że gracze uczą się zupełnie nowego tematu. To prawie jak nauka obcego języka. Ale dobra wiadomość jest taka, że ten nowy alfabet da się szybko opanować i potem gra nabiera tempa. Nabiera tempa, ponieważ gracze są mądrzejsi, a im więcej grają w tę grę, tym stają się mądrzejsi i szybsi, a przy tym cały czas dobrze się bawią. Dzieje się coś jeszcze. Ponieważ poznają finansowy alfabet, wielu zaczyna zdawać sobie sprawę, że osobiście znaleźli się w kłopotach, chociaż reszta społeczeństwa myśli, że są oni "finansowo normalni". ('Cashflow / Kwadrant przepływu pieniędzy' - fragment).

W epoce industrialnej o nasze potrzeby finansowe w wieku poprodukcyjnym dbał zakład pracy lub państwo. Plany emerytalne epoki informacyjnej zawierają jeden tragiczny defekt. Ich indeksacja uzależniona jest już od indeksów giełdowych, a jak być może zdążyłeś już zauważyć, indeksy te rosną lub spadają. ('Młody bogaty rentier' - fragment).