Od czasu, gdy miałem około dziesięciu lat, słyszałem od bogatego ojca, że pracownicy administracji rządowej są bandą leniwych złodziei, a od mojego biednego ojca, że bogaci są chciwymi szalbierzami, którzy powinni być zmuszeni do płacenia większych podatków. Obie strony posiadały ważne argumenty. Niełatwo było pracować dla jednego z największych kapitalistów w mieście i wracać do domu do ojca, który był prominentem rządowym. Trudno było zdecydować, komu wierzyć. Gdy jednak uczymy się historii podatków, wynurza się interesująca perspektywa. Wprowadzenie podatków było możliwe tylko dlatego, że masy wierzyły w teorię ekonomii a' la Robin Hood, co polegało na zabieraniu bogatym i dawaniu wszystkim innym. ('Bogaty ojciec, biedny ojciec' - fragment).

Większość z nas nauczono w szkole, jak zostać pracownikiem etatowym. W szkole była tylko jedna poprawna odpowiedź, a popełnianie błędów było czymś okropnym. Nie nauczono nas finansowego alfabetu. Potrzeba mnóstwo pracy i czasu, aby zmienić swoje myślenie i poznać ten alfabet. ('Inwestycyjny poradnik bogatego ojca' - fragment).